HAYIRSIZ EVLATLAR

hayirsiz evlatlar

baslik :hayirsiz evlat”polisiye hikaye”

ekrem gunesli

pencerenin onune oturuyorum. aksam yaklasiyor

hava birazdan kararacak, yine demir-beton yigini

dairemin, sikici -yazilarimi yazdigim odama hapso-

lacagim- karsida komsularin eviyle karsi karsiya-

yim…bazan, koltukta kestirerek, bazan daktilomun

basinda tuslara basarak gunleri geciriyorum…

atmisbes yasini gectim galiba, belki de bana oyle

geliyor…behcet, amca da olduruldugunde , benim

yasimdaydi galiba…nereden bileceksiniz siz…

duvar dibi komsumuzdu, carsida, kucuk bir kulube-

si vardi. gaz tenekelerine lehim yapardi..kir sacli

burnundan dusecek gibi duran gozlugu, uzamis

ak “beyaz” sakallariyla garip bir adamdi. iki oglu

vardi, ikisi de dikis tutturamamisti, ertan, bir

kamyonda muavindi;, orta boylu, sacinin tepesi

dokulmus, sivri burunlu, kizinca okuz gibi boguren

kendinden kucukleri, iri kemikli elleriyle evire

cevire dogen, ama iri yari bir cocuk cikinca korkak

zagar gibi, tabanlari yaglayip kacan bir tipti…

babam, “allah behcet efendiyi korusun ! iki, zibidi

de adam olmaz !” diye soylenirdi. ertan, en buyugu

idi, bir de, evli kiz kardesleri vardi. “muzeyyen abla

derdim…beni oper, yanaklarimi sikardi. “sen ne

hos cocuksun erol !”derdi..anneleri, kanserden

olmustu, babalari bir daha evlenememisti.

iki haydut , behcet amcanin sozuydu bu, ” baba-

larinin evlenmesine karsi cikmislardi.kac kaz

behcet amcanin, bizim eve zor dustugunu biliyo-

rum…”aman, hayrullah ! bu serseriler beni oldu-

recek !” diye koca adam, hungure hungure aglardi.

yanaklarindan asagiya akan goz yaslarini ,cebinden

cikardigi burusuk mendille silerken, ” ne istiyorlar

senin haytalar ?” diye babam sorardi.

“efendim, emekli maasima, ve oturdugum evime

goz diktiler…satalim bu evi, sehire gidip yerleselim

diye tutturuyorlar. ” hayrullah, ben sehirde ne ya-

parim ! sen soyle…baba-ata ocagini nasil satarim

o evin her odasinda rahmetli esimin hatirasi var,

hala gardropta giysileri duruyor, bazan cikarip

kokluyorum…!”

behcet amcaya cok aciyordum…babama

“baba, cocukariyla bir de sen konussan !” dedim.

babam gitti, geldiginde yuzu asikti. sinirliydi

“ne dediler baba ?” dedim.

” bunlar adam degil oglum, kalas bile bunlardan

iyi ! hic olmazsa, ise yarar !” dedi..

behcet amca, arada sirada bize gelir, babamla

sohbet eder, cocuklarini sikayet eder, babam, “iyi

olur insallah !” diye gonlunu alarak, avlu kapisina

kadar ugurlardi.

ertan, bir gun, beni sokakta cevirdi,”bana bak

lan ! baban, p…soyle bir daha bizim isimize burnu-

nu sokmasin !” dedi.

“peki soylerim ertan !” dedim.

“hirta bak ! abi demek agzina yakismiyor

mu ? lan …”

“kime abi diyecegimi bilirim ben !” diye hirsla

yuzune baktim…”

behcet amca, bir aydir gorunmedi. babam

merak etti, beni gonderdi..kapiyi dovdum, ertan

cikti, gozleri kan canagina donmus, sarhostu.

“ne istiyorsun lan ?” dedi..

“sey..babam, behcet amcani git yokla dedi..

hasta mi diye geldim ”

” sey…babami biz de goremedik…bir aydir

kayip !”

eve geldim. babam, “garip dedi, bu adam

nereye gider…bursa’da kizi var ya, damadiyla

arasi acik…var bunda bir is…! erol, sen otur evde

oglum, ben polise gidip soyleyim…”

annem, komsudan gelmisti. “nereye gidiyorsun

bey ?” dedi..

“behcet efendi kayip, evde de yokmus !”

” sipalari, sana zaten kin besliyor, bir bunak

ihtiyar yuzunden basini belaya sokacaksin !”dedi.

babam, ceketini cividen aldi, cikti.

* * * *

polis arabasi, behcet amcanin kapisinin onunde

durdu. otamatik tabancali, iki polis arabadan indi.

babam, arkadan geldi. polis, arabasini goren

mahallenin ne kadar kadini, kizi, cocugu varsa

kapinin onune birikti. dedikoduya basladilar

“behcet efendi evde yokmus …”

” evlatlari, zavalli ihtiyari dovuyordu !”

” olmaz olsun oyle evlat !”

” evlat bu komsu, alsan alinmaz, satsan

satilmaz !”

“ertan serserinin biriydi zaten !”

” tuna da abisine uydu…. !”

merakli kalabalik, bahcenin icine dolmustu.

polisler, kapiya geldi. kapiyi dovdu bir polis

ertan, uykulu, gozlerini ovalayarak

geldi kapiyi acti.

“ne var yahu ? uykumdan ettiniz…!”

“hakkinizda ihbar var ! evi arayacagiz !”

” arama izniniz var mi ? ne biliyim sizin

polis oldugunuzu !”

polis, savcilik raporunu gosterdi.

“baban , bir aydir kayipmis, nereye gitti ?

haberin var mi ? ”

ertan, kekelemeye basladi, “sey…!

bilmiyorum !”

” bizimle, karakola geleceksin, ifadeni

alacagiz !”

polis arabasina , iki polisin nezaretinde bindi

polis arabasi, kalabaligin, merakli, bakislari

arasinda uzaklasti ”

* * *

babam, o gun eve geldiginde cok uzgun gorunu

yordu. annem, “hayrola bey ? n’oldu ?” dedi.

ceketinin ic cebinden burus burus olmus

gazeteyi cikardi, bitkin bir sesle,

“behcet efendiyi ogullari oldurmus !” dedi.

aldim, gazeteyi, iri puntolu baslik atilmis

“katil evlatlar !”

okumaya basladim. ” bir aydir kayip olan

adi ….soyadi …olan, 65 yasindaki, resmi asagida

zavalli ihtiyar, korkunc bir sekilde oldurulmus-

tur. ertan adindaki, s…otobusunde muavin olarak

calisan delikanli, tuna, adindaki kardesiyle birlikte

cinayeti tasarlayarak , ….gunu…saat 12 de

yatak odasinda uyuyan zavalli ihtiyari , ellerine

gecirdikleri bir urganla bogarak oldurmuslerdir…

katil evlatlar, ifadelerinde, babalarinin ” beni

oldurmeyin, babamdan kalan, bu evi satarsaniz

perisan olursunuz !”diye yalvardigini, ama ertan

adindaki delikanlinin erkek kardesi tuna’nin

“gunah ! birakalim babamizi !”diye yalvarmalarina

ragmen, sesini cikarirsan, seni de babam gibi

oldururum !” diye tehdidi karsisinda korkarak

cinayeti islediklerini itiraf etmistir. babalarini

oldurme nedeni, cocukken, babasinin ertan’i dovdu

gu, bunun bilinc altina yerleserek, marazi bir hal

aldigi, kardesi tuna’ya daha iyi davrandigi icin

kin besledigi- zaten sizofrenik bir karekter tasidigi

hastanede yapilan muayenede ortaya cikmistir

diye raporda yazilmisti…

babalarini olduren iki katil evlat, sonra bir

tehlize koyarak, ahira goturup, derin bir cukur ac-

tiktan sonra gommusler, sonra uzerine toprak ata-

rak, topragin yeni oldugu belli olmasin diye

samanlayarak, dikkat cekmemek istemislerdir.

* * * *

behcet amcanin olumunu, aradan yillar gecse

de hala unutamadim…zavalli behcet amca, bilsey

di, ogullarindan birini cocukken doger miydi ?

babam, “erol, behcet amcan cok talihsiz bir insan

mis, bir gun oturduk, hayat hikayesini bana anlatti

dedi. “ilk cocuklari ertanmis, annesi cok simartir-

mis, esinin “karisinin” “behcet, babaannesi

oglumuza cok yuz veriyor, goreceksin, bak canvar

ruhlu olacak !” demesine ragmen aldirmamis,

sonra cok pisman olmus ya, ati alan uskudari

coktan gecmis…”

behcet amcanin olumunden sonra, babam

evimizi satti, ankara’ya gelip yerlestik…ondan

sonra, kasabada neler oldu, behcet amcanin co-

cuklari hapishaneden cikti mi bilmiyorum
Trkahkaha401

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s